Deel 18 uit de serie ‘Terugkeer naar de Eenheid’

Al wat waar is is eeuwig, en kan niet veranderen of veranderd worden.

De geest is daarom onveranderbaar omdat hij reeds volmaakt is, maar de denkgeest kan kiezen wat hij dienen wil.

De enige beperking opgelegd aan zijn keuze is dat hij geen twee heren dienen kan.

Als de denkgeest daarvoor kiest, kan hij het middel worden waardoor de geest volgens het patroon van zijn eigen schepping schept.

Als hij daar niet vrijelijk voor kiest, behoudt hij zijn scheppende aanleg, maar plaatst zichzelf onder tirannieke in plaats van Gezaghebbende leiding.

Bijgevolg neemt hij gevangen, want zo luiden de decreten van tirannen.

Veranderen van denken wil zeggen: het aan ware Autoriteit ter beschikking stellen.

(Een cursus in wonderen – T1.V.5:1-7)

Bekijk op bol.com

Leven vanuit de Eenheid en leven vanuit afgescheidenheid zijn twee elkaar uitsluitende manieren van in het leven staan.

Het ego, het afgescheiden ik, kan alleen bestaan als het de Eenheid ontkent. Alles wat het ego bedenkt wordt gerechtvaardigd door afgescheidenheid als vaststaand feit te accepteren en het heeft tegelijkertijd als doel om afgescheidenheid te rechtvaardigen. Alle ego-keuzes komen voort uit eigenbelang, vanuit overlevingsdrang.

Leven vanuit de Eenheid is alleen mogelijk als je afgescheidenheid als niet-bestaand erkent: Eenheid sluit niet-Eenheid uit. Daarom is het voor veel mensen zo moeilijk om de Eenheid te begrijpen. De mens is geconditioneerd geraakt om door de ogen van het afgescheiden-ik te kijken en KAN van daaruit de Eenheid niet zien.

Vandaar dat de mind, de denkgeest, niet twee heren kan dienen; het is een zwart-wit keuze. Er is wel een overgangsfase, tenminste zo ervaar ik het. Als je de Eenheid begint te zien, ben je nog niet meteen je ego kwijt. Sterker nog, je accepteert het ego voor wat het is; je doorziet alleen wel de illusie van wat het ego ‘denkt’ te zijn. Hoe meer je werkt met het Eenheidsprincipe hoe meer je daar naartoe zult opschuiven en hoe meer je los zult komen van het ego. Deze overgangsfase duurt jaren of zelfs meerdere levens. Een tijd lang verkeer je dus in een tegenstrijdige fase en ervaar je een dilemma: je ziet en denkt vanuit de Eenheid, maar je hebt ook nog steeds je ego-stukken die je terug trekken. Ik ervaar dit zelf als een gevoel dat dingen niet passen, dat ik dingen niet aan elkaar geplakt krijg, het klopt niet maar ik kan het niet goed verwoorden, afgewisseld met momenten van helderheid waarin alles op z’n plek valt. Deze overgangsfase is normaal en niet te voorkomen tijdens het spirituele proces.

Wat ik zelf merk is dat er nog een aantal andere specifieke verschijnselen zijn in deze overgangsfase; ik weet niet of deze specifiek bij mij horen of dat ze een algemeen karakter hebben. Mede onder invloed van het opstellingenwerk (waarvan Bert Hellinger de grondlegger is) ben ik steeds meer naar situaties gaan kijken vanaf groepsniveau. Ik zie een groep als een levend wezen, net zoals een individuele mens, alleen op een grotere schaal. Een groep functioneert verder hetzelfde als een individu en een groep heeft ook een groeps-ego en een groepsziel. Ik ervaar een groep steeds meer als een leven organisme waarin iedereen met elkaar verbonden is en waarin alles wat gebeurt het gevolg is van groepsprocessen. Conflicten zijn dan ook niet langer individueel, maar groepsconflicten, ook als die zich ‘schijnbaar’ tussen twee mensen afspelen. Als je vanaf groepsniveau kijkt kijk je ook anders naar conflictsituaties: je kijkt naar het hele plaatje, Eén in tijd en Eén in ruimte, waar het ego er juist naar kijkt vanuit ‘eigen hachje redden’, vanuit ‘ik heb er niks mee te maken’. Het is als het ware of ik me steeds minder identificeer met mezelf en steeds meer met grotere entiteiten zoals met een groep als geheel.

Een tweede overtuiging die ik heb opgedaan is dat als je van afgescheidenheid naar Eenheid toe wilt groeien, dat je dan het overlevingsmechanisme (‘eigen hachje redden’) van het ego moet overwinnen. Het is een fase waarin het eigen hachje redden met alle daaruit voortkomende drogredenaties er nog wel is, maar waarin het niet meer leidend is. Als je honger hebt, kun je meteen naar de koelkast lopen en je lust bevredigen; je kunt echter ook leren om het hongergevoel er te laten zijn en er niet naar te handelen, omdat je bijvoorbeeld weet dat je een uurtje later aan tafel gaat. Zo is het ook met de overlevingsmechanismen van het ego; ook deze kunnen er nog steeds zijn, maar de keuzemogelijkheid ontstaat om je daar niet meer door te laten leiden, om er niet meer in mee te gaan, omdat er een groter goed is dat prevaleert. Dit betekent dat je bewust risico neemt, je bewust kwetsbaar opstelt, en wat niet zelden betekent dat je je kop op het hakblok legt, dat je met je hoofd boven het maaiveld uit steekt en de klappen kunt verwachten. Er is dan ook de nodige moed nodig om dit te doen; moed, die het ego juist niet eigen is. ‘Een held is niet iemand zonder angst, maar een held is iemand die zich niet door zijn angst laat tegen houden’; dit vind ik een mooi en toepasselijk spreekwoord. De overgang van ik naar wij maakt dat je de ego-angst, het streven naar zelfbehoud zult moeten overwinnen; het is er nog wel, maar je laat je er niet meer door leiden.

Uiteindelijk komt er een moment dat je zult moeten kiezen: of je gaat daadwerkelijk leven vanuit de Eenheid en je laat dus je ego los of je blijft in je ego hangen. Dit is een zwart-wit keuze, een definitieve keuze ingeval je voor de Eenheid kiest (wat iedereen uiteindelijk zal doen).

Help je mee het Licht verspreiden?

Het is mijn missie om mensen te helpen zichzelf te bevrijden van beperkende overtuigingen, emotionele blokkades en misvattingen rondom wie ze zijn, zodat ze hun Ware Zelf kunnen gaan leven en een Licht voor anderen kunnen zijn. Deze blogs vormen daar een onderdeel van. Ondersteun jij mijn missie? Wil je mee helpen om zo veel mogelijk mensen te bereiken die er klaar voor zijn om los te komen van hun ego en te gaan leven vanuit hun Ziel? Deel dan deze blog op Facebook en andere social media of attendeer je familie, vrienden en collega’s op deze blogs. Ik dank je uit de grond van mijn hart voor elke nieuwe aanmelding. Namaste!

Deel jouw inzichten, mening en ervaringen

Mijn visie is er maar één van vele en ik ben dan ook reuze benieuwd naar hoe jij dingen ziet of wat jij op dit gebied ervaren hebt. Voel je vrij om onderaan deze blog te delen wat je wil delen; voor mij, maar ook voor andere lezers. Zo helpen we elkaar op weg met inzichten, ervaringen, tips, handvatten en andere dingen die we elkaar kunnen geven.

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe blog is geplaatst?

Meld je dan aan en ontvang iedere keer een melding wanneer er een nieuwe blog is geplaatst.

Aanmelden blog list

Pin It on Pinterest

Share This