Dit artikel is eerder gepubliceerd in Religie & Mystiek, 2004

Degene die beweert dat de Spirituele Weg een makkelijke weg is of dat je met een mantra, yantra, gebed, chant, visualisatie, mandala of iets dergelijks alle problemen kwijt bent en dat je dus zelf je lijden veroorzaakt is óf een doelbewuste bedrieger óf, en dat is waarschijnlijker, onwetend. Ware Spiritualiteit betekent mijns inziens juist dat je alle ellende in je leven voor 100% aan gaat en volledig doorleeft. Je persoonlijkheid (denken, voelen en doen) zal gedurende je Spirituele Pad danig gereinigd en geharmoniseerd moeten worden; immers het Licht kan niet stralen waar het duister heerst. Wat dat betreft kunnen spiritualiteit en psychologie elkaar zeer goed ondersteunen.

Onlangs was ik weer eens in therapie. Ik had last van vervelende irritaties in mijn rechter dijbeen en we besloten om met strokes (een massage-achtige techniek) daaraan te werken. Bij mijn linkerbeen bemerkte ik een bepaalde gevoeligheid die me erotisch aandeed, alsof ik het gevoel nauwelijks kon verdragen. Ik voelde ook wat onwillekeurige schokjes in mijn buikgebied. Bij mijn rechterbeen werden deze schokken beduidend sterker en ik voelde tegelijkertijd de behoefte om mijn lijf in trilling te brengen en als reactie daarop de angst voor die trilling. Het lukte me echter om dit steeds meer toe te laten en me via mijn stem te uiten, variërend van gesteun tot gegrom. Op een gegeven moment voelde ik me als een katachtig roofdier, grommend en grauwend. Ik strekte mijn armen boven mijn hoofd om de schokken en trillingen verder door mijn hele lijf heen te laten gaan. Plotseling zag/voelde (het onderscheid is niet altijd zo duidelijk bij innerlijke waarneming) ik mezelf liggen en mijn rechter-bovenlijf zag er uit als een karkas: botten, vlees en bloed. Even later veranderde dit beeld iets en zag ik hoe vanaf mijn rechterzij, via de rechterkant van mijn torso, tot aan de punt van mijn, boven mijn hoofd, gestrekte arm het vel eraf gestroopt was en er een bloedige brij overbleef als na een zware marteling. Ook mijn rechterbeen lag op dezelfde manier open. Toen ik hierover vertelde tegen mijn therapeut voelde ik een ongelooflijk sterke agressie opkomen vanuit mijn solar-plexus. Het voelde enorm krachtig en ik had het gevoel alles wat me niet beviel binnen een vloek en een zucht te kunnen vernietigen. Het was een hele rauwe dierlijke energie. Daarbij zag ik mezelf op handen en voeten in eenzelfde houding als een in het nauw gedreven leeuw of tijger, gewond maar klaar om zich tot het uiterste te verdedigen en levensgevaarlijk. Het deed me denken aan Indiaans-sjamanistische praktijken waarbij martelingen tijdens de inwijdingen geen uitzondering waren. Toen ik deze wilde agressie wat liet betijen, voelde ik ‘gewone’ boosheid opkomen, meer gericht op mijn huidige leven en wat daar in is misgegaan en ik zag hoe er een gladde gave laag huid over mijn ontvelde lichaam werd gelegd. Zelfs deze (bescherm)laag bestond nog uit sterke boosheid, maar ik zou bijna zeggen in meer menselijke proporties. De sociaal geaccepteerde laag (of lagen) die daar nog over heen komen heb ik niet meer gezien.

Op weg naar huis besefte ik dat deze oer-agressie in iedere mens huist en dat deze energie moet kunnen stromen. Ik besefte dat als deze energie zich niet kan manifesteren, oftewel onderdrukt wordt, dat deze energie er op een gegeven moment wel uit ‘moet’ spatten: als het niet kan stromen explodeert het. Ik begreep dat in onze moderne samenleving waarin alles ‘netjes’, beschaafd en beheerst ‘moet’ worden geregeld er te weinig plaats is voor deze pure levensenergie. Een land of zelfs de hele wereld is net als de mens een entiteit die volgens dezelfde Kosmische Wetten functioneert, alleen op een grotere schaal. Dit uit zich dan ook in heftige erupties als voetbalvandalisme, ‘zinloos’ geweld (alle geweld is óf zinvol óf zinloos, maar er bestaat in mijn optiek geen onderverdeling in zinvol en zinloos geweld), agressief rijgedrag, extremisme, terreur en oorlogen. Waar de energie niet vrij kan stromen gaat het woekeren: het gaat ondergronds en zoekt naar slinkse wegen om alsnog aan de oppervlakte te kunnen komen. Het kan niet anders, het is een Kosmische Wet:

energie moet stromen.

Mocht je dus denken dat het terrorisme van Al-Qaida een op zichzelf staand fenomeen is dat met hand en tand bestreden moet worden dan begrijp je de elementaire wetten van het bestaan niet. Hetzelfde geldt voor ‘zinloos’ geweld in zijn diverse uitingsvormen. Zolang onze maatschappij gebaseerd is op macht en onderdrukking en de elementaire levensenergie continue wordt onderdrukt, zal deze energie zich uiten als agressie en zeer destructief zijn, terwijl deze enorme Kundalini-kracht ook positief gebruikt had kunnen en kan worden. Deze Goddelijke Kracht schuilt in iedere mens en in iedere (grotere of kleinere) entiteit en moet stromen. We zullen in onszelf en in onze maatschappij daar ruimte voor moeten scheppen, anders richt deze Kracht zich tegen ons en wordt (zelf)destructief. De geschiedenis toont keer op keer hoe dit werkt en nog steeds weigeren wij onze les te leren. Spiritualiteit is niet het wegvluchten naar Nirvana of naar de Hemel en alleen maar Vreugde, Liefde en Mededogen ervaren. Ook het omgaan met de (oer)krachten der natuur (zowel innerlijk als uiterlijk) hoort tot de Ware Spiritualiteit. Dit is misschien wel de grootste valkuil van de Spirituele Weg: de ontkenning van het aardse, van de creatie, van de enorme Krachten in de Schepping. De werkelijke Spirituele Adept leert deze Krachten juist te doorvoelen, te accepteren en te beheersen. Het is de westerse Weg (jodendom, christendom, islam), de Weg van Eenheid, van Heiligheid: God is niet alleen transcendent (ergens boven in de hemel op een troon), maar God is ook immanent (in alles aanwezig, dus ook in de creatie, in de schepping, in onze persoonlijkheid, oftewel in onze gedachten, gevoelens en in fysieke activiteit). De westerse Weg is de Weg van Eenheid op alle niveau’s, te beginnen met het fysieke niveau. Geef boosheid de ruimte om te stromen, voordat het explodeert en alles vernietigt in zijn onmiddellijke omgeving!

Voetnoot

Ik zou dit nu niet meer zo schrijven, al klopt de strekking nog steeds wel. Hoe ik het nu zie:

  • emoties zijn er; ze zijn niet goed of slecht, het is slechts energy in motion, e-motie, energie in beweging. Onderdrukken op welke manier dan ook maakt de emotie sterker waardoor angst paniek wordt, boosheid woede en verdriet zelfmedelijden. Alle emoties laten zijn is een hele gezonde weg en misschien wel DE weg om ze los te laten. Wat je doet met die emoties is iets heel anders en daar kan de destructieve kant naar boven komen.
  • spiritualiteit alleen is vaak niet voldoende. Als je je ego-stukken niet aan pakt is er een groot risico dat het ego spiritualiteit gaat misbruiken om maar niet zijn ware aard onder ogen te hoeven komen; ik heb hier teveel dingen in mis zien gaan. Waar het op neer komt is dat je op de een of andere manier het ego niet langer meer de regie laat voeren; je hebt tijdelijk een ego, maar je bent het niet en je hoeft de ego-angsten niet leidend te laten zijn. Dat betekent wel dat je die angsten onder ogen te komen hebt, zodat ze geen grip meer op jou hebben; je kunt er bewust voor kiezen wie er de leiding in jouw leven heeft: je overlevingsgedrag of de Zuiverheid van je Hart.
  • Je creëert wel degelijk je eigen lijden, maar het schuldgevoel hoort er niet in thuis. Je creëert het lijden vanuit onwetendheid. Op het moment dat je terug komt bij wie en wat je werkelijk bent gebeuren er nog steeds vervelende dingen, alleen verdwijnt het lijden er uit; je identificeert je niet langer met het ego, de bron van alle lijden. Zonder het ego is er vreugde, blijdschap, verdriet, boosheid, pijn, alleen ben je het niet meer en daarmee verdwijnt het lijden.
  • Boosheid is in onze cultuur een moeilijke emotie en al helemaal in spirituele kringen. Ik zie dat anders. Boosheid heeft een signaalfunctie. Geen enkele emotie is in zichzelf slecht; je voelt slechts die een bepaalde energie-manifestatie. Vechten met je emoties en gedachten is een ego-ding. Het Licht vecht niet, het erkent simpelweg niet dat er iets anders zou kunnen zijn dan Licht. Daardoor verliest het niet-Licht vanzelf zijn kracht en verdwijnt. Emoties die je volledig laat zijn verliezen hun grip op jou; zet je er oordelen op en/of wil je iets niet voelen, dan geef je er juist energie aan en groeit het. Eckhardt Tolle noemt dat het pijnlichaam.

Bekijk op bol.com

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs?

Klik dan op onderstaande link (daarmee geef je toestemming dat deze gegevens worden opgeslagen).

Publicaties

Dit artikel is eerder gepubliceerd in een vakblad of e-zine. De categorie ‘publicaties in vakbladen en e-zines’ vormt een historisch archief en is ook zo bedoeld. De inhoud weerspiegelt waar ik toen stond (zie blad en datum bovenaan het artikel) en het hoeft niet noodzakelijk mijn huidige visie te weerspiegelen. Ik ben sindsdien immers ook weer een stuk verder in mijn ontwikkeling.

Pin It on Pinterest

Share This