Een van de meest wezenlijke vragen in de spiritualiteit is: wie ben ik? Dit lijkt een hele simpele vraag, maar dat is niet zo. Wie ben je echt? Het hele idee een afgescheiden ik te zijn kan alleen maar bestaan als we ons ergens mee identificeren en denken dat te zijn. De paradox is dat wat we denken te zijn juist helemaal niet is wat we werkelijk zijn, maar juist het tegenovergestelde daarvan.

Alles waarmee je je identificeert is NIET wat je bent!

Laten we eens op onderzoek uit gaan naar waar jij je mee identificeert. Het makkelijkst zijn de uiterlijke kenmerken en rollen die je speelt. Zo zou mijn lijstje er als volgt uit kunnen zien:
  • ik ben een man
  • ik ben single
  • ik ben Limburger
  • ik ben vader
  • ik ben therapeut
  • in ben Nederlander
  • ik ben muzikant
Dan is er het zelfbeeld waarmee je je identificeert:
  • ik ben rustig
  • ik ben grappig
  • ik ben vredelievend
  • ik ben eerlijk
  • ik ben aardig
  • ik ben oprecht
  • ik bedoel het goed
  • ik doe mijn best
Dan zijn er de dingen die je van jezelf niet zo leuk vindt, maar waar je je toch mee identificeert:
  • ik ben slachtoffer van oneerlijke mensen
  • ik ben zwak
  • iedereen gaat verder en ik blijf alleen achter
  • ik ben hulpeloos
  • ik probeer wel van alles maar ik geloof er zelf niet in
  • ik ben heel gevoelig dus moet je voorzichtig met me doen
  • ik ben fysiek onaantrekkelijk
  • ik ben bang voor alles wat medisch is
  • ik ben bang om veroordeeld te worden
Het begint er al een beetje op te lijken. Het laatste lijstje kan je zelfs al moeite kosteom er eerlijk voor uit te komen, wat betekent dat je dichter bij je dieperliggende identificaties begint te komen; bij die delen van jou die je liever niet aan anderen toont.
Ga dan nog dieper. Kijk eens naar de basislevenshouding die jij aanneemt. Waar identificeer jij je mee op het diepste niveau, op een niveau dat je echt niet aan anderen wilt laten zien?
  • ik ben een hulpeloos bang jongetje
  • ik ben machteloos
  • ik ben een slachtoffer
  • ik vertrouw de wereld niet
  • ik voel me door god verlaten
  • ik geloof niet dat ik gered kan worden
  • ik geloof niet dat ik verdien om gered te worden
  • ik ben een onbegrepen genie
En nog zijn we er niet, er is nog een diepere laag. Elke identificatie is een afscherming; het moet iets verhullen. Ze als je denkt dat het laatste lijstje je diepste zelf weerspiegelt, dan zou ik je willen uitnodigen om nog dieper te gaan. Stel je zelf de volgende vraag: wat als ik me hier niet meer achter kan verschuilen, wat zou ik dan echt onder ogen moeten komen? Wat zou ik dan echt moeten voelen?
In mijn voorbeeld: wat als ik me niet langer kan verschuilen achter dat ik een hulpeloos bang jongetje ben? Wat als ik het niet langer als excuus kan gebruiken dat ik de schuld heb gekregen van dingen die ik niet gedaan heb, dat ik het slachtoffer ben? Wat heb ik dan werkelijk onder ogen te komen?
Om het masker van deze diepste laag weg te rukken ervaar ik als super-heftig. Ik merk hoe mijn ego me er op alle mogelijke manieren bij weg probeert te houden. Er is iets wat ik absoluut niet van mezelf wil weten en dat is het fundament van mijn ego, het fundament van al mijn identificaties. Het gaat zelfs dieper dat het niet meer weten, dieper dan compleet de weg kwijt zijn, dieper dan me totaal verloren voelen, dieper dan angst; ook dit zijn nog maskers.

It’s a way of subtraction

De dingen die ik schrijf komen over het algemeen uit eigen ervaring. Het bovenstaande heb ik ook zelf uitgeprobeerd. Het was zo heftig dat ik het niet in 1x kon toelaten. Ik voelde een woede die zo groot was dat ik niet wist hoe hem te hanteren of toe te laten. Maar ik zag wel heel duidelijk dat er iets is dat ik tot nu toe niet onder ogen wilde komen in mezelf, iets zo fundamenteels dat dat absoluut niet gezien mag worden. Beter gezegd: dat ik absoluut niet wil voelen.
It is a way of subtraction‘, zegt Brandon Bays iedere keer weer en dat ben ik met haar eens. Steeds laagjes af pellen, misschien wel honderden of duizenden laagjes … en daaronder zit de fundatie van het afgescheiden ik, dat waardoor je uit de Eenheid gedonderd bent, iets wat zo schokkend is geweest dat je je bent gaan afscheiden en bent gaan geloven dat je een ik bent. Ik merk ook dat ik steeds dieper ga wat dat betreft, en deze oefening die ik vandaag deed kwam heel dicht bij de kern. Blijkbaar was ik er nog niet helemaal klaar voor om het helemaal tot op het allerdiepste niveau te doorvoelen; iets wat ook niet makkelijk is om in je eentje te doen, reden waarom ik regelmatig Journeys uitwissel. Maar ik ben weer een stap dichter bij de kern gekomen.
Ik heb het idee dat hoe het bij mij werkt en hoe ik in elkaar zit, dat dat in essentie voor iedereen zo is, al kan de specifieke oer-angst verschillen. Uiteindelijk gaat het er om om elke identificatie los te laten en dan zijn we weer terug bij de beginvraag: wie ben je? Als niets waarvan jij dacht dat je het was blijkt zijn wie je bent, wie ben je dan? Als je je nergens meer mee kunt identificeren, wie ben je dan? Als je elk zelfbeeld ter zijde schuift, hoe positief of negatief dan ook, wie ben je dan? Als je je zelfs niet langer kunt identificeren met je lichaam, met je emoties en/of met je gedachten, wie ben je dan? Wie ben je als je niets meer bent?
Dat is waar het uiteindelijk om gaat; al het andere is bijzaak. Wie ben je?
Deel je ervaringen in de SoulNature facebook-groep of onder deze blog.
#theJayaRamMethod #SoulNature

Kun je hier iets mee?

Als dit artikel je raakt, laat dan hieronder een reactie achter en deel wat het met je doet.

Pin It on Pinterest

Share This