Deel 21 uit de serie ‘Terugkeer naar de Eenheid’

Niemand kan iets leren tenzij hij het leren wil en ergens gelooft dat hij het nodig heeft.

(Een cursus in wonderen – T1.VI.1:2)

Bekijk op bol.com

Dit is een hele belangrijke zin.

Als ik mij gekwetst voel door iemand, dan komt er vanuit mijn ego de wens omhoog om mijn gelijk te halen, om de ander te laten voelen wat hij mij aangedaan heeft. Tegelijkertijd roept het angst op om dat te doen; als ik mij kwetsbaar opstel loop ik de kans om nogmaals gekwetst te worden. Het geeft een innerlijke strijd.

Ook al weet ik dat de ander fout zit, ook al kan ik dat onomstotelijk aantonen, dan nog maakt het niets uit als de ander er niet open staat om het onder ogen te komen. Het ego is geneigd om vanuit zelfbescherming de eigen kwetsbaarheid toe te dekken en het heeft daarvoor talloze trucjes in huis, waarbij meestal afgescheidenheid als vaststaand feit als argument gebruikt wordt (het ik-jij denken: ‘jij’ bent het probleem en ‘ik’ heb er niks mee te maken). Op het moment dat het ego zich bedreigd voelt, en het maakt niet uit of dat een reële bedreiging is of een irreële, gaat het in de ik-jij modus en verdraait de boel zo dat het ik onschuldig lijkt. Dat is de aard van het ego en het ego is geniaal in het verzinnen van drogredenen om dit te ‘bewijzen’.

Het levert een hoop strijd, onmacht-gevoelens, frustratie en dergelijke op om die discussie aan te gaan en niet zelden blijkt het zinloos te zijn. Maar wat is het alternatief? Het alternatief is om onder ogen te komen dat als de ander niet van binnenuit wil (en dat zal vaak het geval zijn), je niets kunt doen. Dat roept vaak onmacht-gevoelens op en dat zijn niet de makkelijkste emoties. Als je de onmacht echter kunt doorleven, dan kun je de waarheid achter de pijn gaan ervaren.

Als je gaat beseffen dat je de ander niet hoeft te overtuigen, dan valt alle strijd weg. Als je je eigen pijn durft te doorvoelen hoef je hem niet meer op anderen te projecteren; onmacht is een vorm van deze emotionele pijn. Als je door je eigen pijn heen gaat, valt de behoefte om de ander jouw pijn te laten voelen weg; misschien niet in één keer, maar als je door zet en bereid bent de pijn helemaal te doorleven zul je uiteindelijk de behoefte aan je gelijk halen en/of aan wraak los kunnen laten.

Ik heb het zelf één van de lastigste dingen gevonden om te accepteren dat de ander alleen kan leren als hij zelf wil als iemand mijn echt pijn gedaan had. Hoe meer ik door mijn eigen pijn heen ging, hoe meer ik echter ging ervaren dat dit is zoals het is en dat het mijn eigen behoeftigheid was die maakte dat ik anderen wilde bereiken die zelf niet bereikt wilden worden. Deze behoefte kwam voort uit mijn eigen idee van ‘tekort’. Hoe meer ik mijn eigen Bron ging ervaren, hoe minder ik de behoefte kreeg om de ander te overtuigen. Ik ging steeds meer beseffen dat ik niets anders kan doen dan mijn dingen benoemen en vervolgens laten gebeuren wat er gebeurt … of niet gebeurt. Sterker nog, zelfs het benoemen kan niet meer nodig zijn. Wat mij overkomt, heb ik op de een of andere manier zelf gecreëerd; het is me niet voor niets overkomen. Mijn leven zit zodanig in elkaar dat mijn Innerlijke Leiding me nogal eens een andere kant op stuurt, dan mijn ikje had bedacht en wil. Vaak gaat dat gepaard met een vorm van conflict/crisis.

Mijn egootje sputtert nog steeds tegen, maar dit soort ervaringen heeft wel gemaakt dat ik steeds op mezelf werd terug geworpen en dat ik mijn projecties kon terug nemen. ‘Uiteindelijk is er alleen ik en God’, zeg ik vaak. Daarmee bedoel ik dat de hele wereld niets anders is dan één grote projectie; het heeft geen werkelijke waarde, het is slechts een projectiescherm voor onze behoeften. In het boeddhisme is ‘onthechting’ een centraal begrip. Mijns inziens is dat hetzelfde als ‘er is alleen ik en God’, het doorzien dat de wereld slechts een projectiescherm is. Hoe meer je God in jezelf kunt ervaren, hoe minder je hoeft te projecteren op de wereld. Als je ervaart dat alles in jou aanwezig is, wat heb je dan nog van de wereld nodig? Sterker, alles wat je nodig hebt zal ‘moeiteloos’ in je leven verschijnen.

Ik kan niet zeggen dat ik dit proces al afgerond heb. Het is een jarenlange weg van loslaten en zelfreflectie. ‘Het gaat niet om het doel, maar om de reis’ wordt vaak gezegd. Ik ben onderweg, zal ik maar zeggen. Ik zie het en ik begrijp het en de weerstand wordt steeds minder, maar mijn egootje is hardnekkig en geeft zich niet zo maar gewonnen. Het is oke zoals het is. Het doorleven dat er alleen iets kan veranderen als de ander van binnenuit wil, ervaar ik als een zeer fundamentele stap en een zeer pittige … maar ook als een noodzakelijke. Op het moment dat ik dit volledig toe laat, ontstaat er ook ruimte, rust en vrijheid; ik hoef niet meer te vechten tegen de bierkaai.

Help je mee het Licht verspreiden?

Het is mijn missie om mensen te helpen zichzelf te bevrijden van beperkende overtuigingen, emotionele blokkades en misvattingen rondom wie ze zijn, zodat ze hun Ware Zelf kunnen gaan leven en een Licht voor anderen kunnen zijn. Deze blogs vormen daar een onderdeel van. Ondersteun jij mijn missie? Wil je mee helpen om zo veel mogelijk mensen te bereiken die er klaar voor zijn om los te komen van hun ego en te gaan leven vanuit hun Ziel? Deel dan deze blog op Facebook en andere social media of attendeer je familie, vrienden en collega’s op deze blogs. Ik dank je uit de grond van mijn hart voor elke nieuwe aanmelding. Namaste!

Deel jouw inzichten, mening en ervaringen

Mijn visie is er maar één van vele en ik ben dan ook reuze benieuwd naar hoe jij dingen ziet of wat jij op dit gebied ervaren hebt. Voel je vrij om onderaan deze blog te delen wat je wil delen; voor mij, maar ook voor andere lezers. Zo helpen we elkaar op weg met inzichten, ervaringen, tips, handvatten en andere dingen die we elkaar kunnen geven.

Bericht ontvangen wanneer er een nieuwe blog is geplaatst?

Meld je dan aan en ontvang iedere keer een melding wanneer er een nieuwe blog is geplaatst.

Aanmelden blog list

Pin It on Pinterest

Share This