Mijn reis naar Londen, waar ik als trainer aan de Journey Intensive heb deel genomen, zit er weer op. Het is toch opvallend hoe dingen kunnen veranderen.

Het zal de meeste mensen vreemd in de oren klinken, maar voor zo ver ik mij kan herinneren is dit de eerste keer dat ik in mijn eentje op reis ben geweest naar het buitenland. Ik was als kind al erg bangig en voelde ik me erg onveilig en toen ik later vele jaren lang paniekaanvallen kreeg was het helemaal gedaan met mijn reislust. Het afgelopen jaar heb ik het Journey Practitioner Program gedaan en zonder dat ik specifiek aan dit onderwerp gewerkt heb, is mijn reisangst afgenomen en kwam de behoefte om mijn wereld te vergroten omhoog. Het eerste tastbare resultaat daarvan is dat ik nu in mijn eentje naar Londen geweest ben.
Het was een aparte ervaring: aan de ene kant voelde het ‘gewoon’, alsof ik nooit anders gedaan heb, en tegelijkertijd was het surrealistisch, omdat ik het nooit gedaan heb. Zo kan 30 jaar leven in angst dus wel degelijk los gelaten worden.

Angsten loslaten

En dit is niet de enige angst die ik aan het los laten ben. Mijn eerste paniekaanval kreeg ik rond mijn 16e of 17e tijdens een etentje en zoals de mind werkt maakte de angst voor herhaling dat ik etentjes ging mijden. Daar ben ik al weer de nodige jaren van af, maar toch viel het me op hoe makkelijk ik nu een restaurant binnen stap en zonder enige angst uit eten ga.

Een ander punt is sociale angst. Ik heb me altijd socialy awkward gevoeld; onhandig, verlegen, muurbloem, moeite om een praatje te maken. In Londen nodigde ik mezelf uit om met anderen te gaan eten of ik vroeg mensen of ze zin hadden om mee te gaan, zonder enige terughoudendheid. Ik sprak makkelijk over van alles en nog wat en ik voelde helemaal geen awkwardness meer. Eigenlijk voelde ik me heel vrij.

Mijn overnachtingsplaats was bij iemand die ik helemaal niet kende. Dat zou ik voorheen nooit gedaan hebben, zomaar bij een vreemde overnachten. En ook dat verliep wonderbaarlijk goed; het klikte vanzelf, ook al  zijn we twee totaal verschillende mensen.

Waar ik me voorheen ongemakkelijk voelde in groepen, voel ik me daar nu juist heel erg lekker bij. Ik voel me op mijn plek tussen gelijkgestemden.

Kortom, steeds meer en meer vind ik de basis in mezelf en daardoor word ik steeds minder afhankelijk van de buitenwereld. Ik word steeds meer wat ik altijd al geweest ben en altijd zal zijn.

Niets is onmogelijk

Het maakt me er wederom van bewust dat alles mogelijk is, dat je alles kunt bereiken wat je wilt en dat elke barrière te slechten valt. Wel zijn er een aantal dingen voor nodig. Ik zet hier op een rijtje hoe ik het zie en ervaar:

  • je bent niet je afscheiden-ik; sterker nog, het afgescheiden-ik is juist wat je NIET bent
  • wat je wel bent is onbegrensd in alle richtingen, derhalve is niets onmogelijk
  • om vrij te zijn om alles te creëren wat je wilt, is het nodig dat je jezelf gaat realiseren voor wat je werkelijk bent en dat je het ik-idee los gaat laten
  • werkelijke verandering komt nooit vanuit je ego/ik; het ego kan alleen maar herhalen wat het al kent en het is dus niet in staat tot fundamentele veranderingen
  • voor werkelijke veranderingen moet je je laten leiden door je Hogere Zelf, het leven, je intuïtie, God, het universum, de Heilige Geest, je onderbewuste, je Ziel of hoe je het ook maar wilt noemen
  • jij bepaalt zelf niet wat er verandert en wanneer, daarin word je geleid. De keuzevrijheid zit ‘em er in of je mee gaat in wat zich aan dient of dat je je er tegen verzet. Hoe meer je mee gaat in de Innerlijke Leiding hoe makkelijker en vreugdevoller je leven verloopt
  • we zitten ongelooflijk vol met beperkende overtuigingen; ze zijn allemaal onwaar. Elke overtuiging die je er op na houdt die jou beperkt in je vrijheid is onwaar
  • jezelf bevrijden houdt altijd in dat je buiten je comfort zone zult moeten stappen. Buiten je comfort zone stappen gaat altijd gepaard met onzekerheid en/of angst, want je stapt het onbekende in. Of je je hier door laat tegen houden is een keuze: ‘een held is niet iemand zonder angst, maar iemand die zich er niet door laat tegen houden’
  • het onderbewuste (of je Hogere Zelf, God, je onderbewuste of het universum) kent geen tijd; het kent alleen maar het juiste moment en niet het juiste moment. Je bent klaar om een stap te zetten als je er klaar voor bent; tot op dat moment zal de verandering zich niet of zeer moeizaam voltrekken. Op het moment dat je er klaar voor bent, zal de verandering relatief makkelijk en met alle hulp van ‘boven’ geschieden. Je wordt hierin geleid en je kunt dit niet forceren; of het is in ieder geval is het beter om het niet te forceren
  • jij bepaalt niet wat daadwerkelijk belangrijk is. Jouw onderbewuste of je Hogere Zelf weet wat jouw werkelijke levensdoel is en wat jij hier op aarde komt brengen en leren. Hoe meer je mee  gaat in deze Innerlijke Leiding, oftewel hoe meer je je Hart volgt, hoe meer alles zich vanzelf zal ontplooien. Je bent hier op aarde met een doel en het hele universum helpt jou mee om dat doel te bereiken. Het vraagt van jou slechts om je ik-behoeften opzij te zetten en mee te gaan in de stroom die zich aan dient
  • je ego staat in dienst van het Zelf en niet andersom. Hoe meer je dit ervaart en je kunt laten leiden, hoe vervullender en vreugdevoller je leven zal zijn
  • je bent op aarde om Groots en stralend te zijn en niet om jezelf klein te houden
  • de wereld spiegelt jou alleen maar hoe jij naar jezelf kijkt; de wereld zoals jij die ziet is jouw creatie plus een gemeenschappelijke creatie. Als jij verandert zal jouw wereld ook veranderen. Als jouw ervaring van de wereld verandert, dan weet je dat je innerlijke wereld aan het veranderen is. De wereld houdt jou de spiegel voor; of je er in wilt kijken is een keuze
  • wij leven in een enorme illusie. Wij zijn totaal niet wat we denken te zijn. Hoe meer je je patronen en blokkades onder ogen komt en je oud zeer verwerkt, hoe helderder je Innerlijke Licht zal gaan schijnen en hoe duidelijker je de Waarheid zult gaan zien. ‘It is not a process of addition, but a process of subtraction‘, zoals Brandon Bays zegt. En daar sluit ik me bij aan. Jij bent alles al, je weet het alleen niet meer. Het enige wat je hoeft te doen is alle waandenkbeelden die je er op na houdt onder ogen komen en alle emotionele blokkades doorleven en los laten en je zult vanzelf je Ware Zelf gaan leven. Het gaat steeds meer vanzelf en je zult je zelf steeds meer verbaasd doen staan. Wat het van je vraagt is de moed om naar binnen te kijken en onder ogen te komen wat daar aan oud zeer zit.
  • het gaat niet om jou. Jij (i.e. het afgescheiden-ik of ego) bent slechts een instrument voor je Zelf/Ziel. Het ego/ik weet eigenlijk niets. Het goede nieuws is dat je ook niks hoeft te weten. Weten houdt je alleen maar vast in wat je al kent; bevrijding ligt in het niet-weten, in het betreden van het onbekende. Het ego verzet zich hier met hand en tand tegen, omdat het bang is voor het onbekende en het bouwt een wankele constructie van schijnveiligheid op om de angst voor het loslaten van controle maar buiten de deur te houden
  • leren te vertrouwen op het leven of God of je Zelf gaat in stappen. Geleidelijk aan leer je de leiding over te geven aan het Hogere in jou, dat je in eerste instantie nog als buiten jezelf zult ervaren. ALLEEN in het Goddelijke is daadwerkelijke veiligheid en geborgenheid te vinden en niet in het ego. Je hebt niet voor niets beschermingsmuren gebouwd en het zal dus tijd kosten en positieve ervaringen om je weer over te kunnen geven aan je Innerlijke Leiding
  • je hebt je angsten onder ogen te komen; ik ken geen andere weg (ook al zal die er misschien zijn). Door je angsten onder ogen te komen, zul je de illusie er van doorzien. Het zal je bevrijden, dat is onvermijdelijk.
  • creëren wat vanuit je Hart komt maakt gelukkig. Je Hart is verbonden met je (Hogere) Zelf, met het Goddelijke in jou. Er is niets anders dat jou werkelijk en blijvend gelukkig kan maken dan jouw Goddelijke Zelf leven, oftewel je Hart volgen
  • Het gaat niet om het doen, maar om het Zijn. Wie je bent is wat er werkelijk toe doet en wat je doet doet er eigenlijk niet toe. Wel zal vanuit die Zijn als vanzelf een bepaalde manier van handelen voort komen, als demonstratie van jouw Zijn.
  • Gelukkig zijn is zijn wie je werkelijk bent en dat is een Goddelijk Wezen; niets anders brengt blijvend geluk.
  • Bevrijding of Verlichting vindt m.i. pas plaats als je genoeg hebt van het spelen van (ego-)spelletjes. Overgave is een keuze. Je kiest daarvoor als je je gehechtheid aan je ego, aan je ik-besef, los laat. Je komt dan in een ik-loze staat; dat is voor het ego ontzettend bedreigend en dus zal het zich daar met hand en tand tegen verzetten. Het hoeft je echter niet tegen te houden om de stap alsnog te zetten.
  • Het gaat er in eerste instantie niet om om geen ego meer te hebben, maar om de identificatie er mee los te laten. Je bent dan niet meer het ego, het is slechts iets dat je tijdelijk gebruikt als het functioneel is.

Kun je hier iets mee?

Als dit artikel je raakt, laat dan hieronder een reactie achter en deel wat het met je doet.

Pin It on Pinterest

Share This