Dit artikel is eerder gepubliceerd in Religie & Mystiek, 2003

 

De Spirituele hiërarchie

Ondanks dat het gros van de mensheid het vergeten schijnt te zijn is de mens een Goddelijk wezen. Die ‘vergeetachtigheid’ is een gevolg van onze involutie: de afdaling uit het paradijs, het Paranirvana, waar wij leefden als Monads, Goddelijke wezens, Maagdelijke Geesten. Van daaruit heeft onze energie zich steeds verder verdicht, ingeperkt, afgesloten van de Goddelijke bron, terwijl we afdaalden naar Nirvana, de Boeddhische wereld, de causale wereld en verder om laag. De echt grote afsluitingen van het Licht vonden daarna plaats toen wij achtereenvolgens ons mentale, astrale, fysiek-etherische en tenslotte ons fysieke lichaam aannamen. Zie hier, het verhaal van Adam en Eva (symbool voor de mensheid) en de val uit het paradijs, in een notendop.

Dit proces berust niet op toeval, maar op een Goddelijk plan, waarbij vele hiërarchieën, zoals aartsengelen, engelen en elementalen betrokken zijn. Tijdens dit proces werd ook duidelijk dat de mensheid zonder hulp van buitenaf niet in staat zou zijn om vanuit de verdichting en afgeslotenheid van de fysieke wereld op eigen kracht weer in verbinding te treden met het Goddelijke en als creatieve hiërarchie haar Goddelijkheid door alle lichamen heen te ‘leven’ en zorg te dragen voor de lagere rijken, zoals het dierenrijk en het plantenrijk, hetgeen het Goddelijke Plan voor de mensheid is (ook dit staat in het eerste Bijbelboek Genesis beschreven).

Dit besef heeft geleid tot de oprichting van de zogeheten Spirituele Hiërarchie oftewel de Christus Hiërarchie oftewel de Witte Broederschap. Het is haar taak om de mensheid te onderwijzen en te begeleiden in haar groeiproces, terug naar het Goddelijke. In eerste instantie bestond deze Hiërarchie uit niet-menselijke wezens, maar gaandeweg hebben steeds meer mensen (en engelen) de Verlichting bereikt en zijn opgenomen in deze Hiërarchie. Momenteel bestaat de Hiërarchie voornamelijk uit Verlichte mensen (en engelen); het grote voordeel hiervan is dat zij het proces richting verlichting uit eigen ervaring kennen en dus veel beter begrijpen hoe mensen in elkaar zitten en hoe ze geholpen kunnen worden.

 

OshoSpirituele meesters

Om de mensheid te helpen is het niet voldoende om in de Goddelijke Werelden (Boeddhisch, Nirvana en Paranirvana) Licht, Liefde, Vreugde, Compassie en Gelukzaligheid te gaan zitten uitstralen, simpelweg omdat de meeste mensen niet gevoelig genoeg zijn om deze subtiele energieën op te vangen. Daarom nemen om de zoveel tijd leden van deze Spirituele Hiërarchie, een fysiek lichaam aan. Enkele van deze Meesters zijn ons allen bekend, zoals Rama, Krishna, Boeddha, Christus, Jezus of Mohammed. Zij kunnen ook als vrouw incarneren, zoals Quan Yin, Isis of Maria. Dit zijn slechts de bekendste figuren die de publiciteit gezocht hebben. Vele andere Meesters hebben in de anonimiteit hun werk gedaan.

Gedurende de geschiedenis van de mensheid zijn er dus continue Meesters geïncarneerd, hebben een fysiek lichaam aangenomen. Zij moesten echt op fysiek niveau incarneren om de mensheid te kunnen bereiken en te kunnen helpen. Als golven in de zee, die steeds maar weer komen aanrollen, zijn ook de Spirituele Leraren opgestaan en hebben hun werk gedaan. Op zich is dit ook heel logisch; als je een beetje logisch nadenkt is het toch een vreemd idee dat er af en toe eens iemand opstaat, zoals Boeddha, Jezus of Mohammed, en dat die voor de rest van de eeuwigheid De Waarheid is, de eerste en de laatste, de enige ware. Het leven verandert continue, de aarde en de mensheid lijken niet meer op die van 2000 jaar geleden. De taal van de vissers en boeren van het Israël van toen die Jezus gebruikte, zijn toch niet meer van toepassing op onze geïndustrialiseerde samenleving van tegenwoordig? De ‘Waarheid’ blijft hetzelfde, maar de expressievorm verandert continue, de energie verandert continue en daarom zijn er steeds nieuwe Leraren nodig die die ‘Waarheid’ kunnen vertalen naar de leefomstandigheden van dat moment. Jezus’s of Mohammed’s woorden kloppen nog steeds, maar ze waren gericht op die tijd en die context en we leven nu niet meer als nomaden in de woestijn. Het blijven vastzitten in het verleden leidt tot dwaasheden als de Bijbel, Veda’s of Koran letterlijk nemen, denken dat ‘jouw’ godsdienst de enige ware is, religieus fanatisme. Deze ‘Waarheden’ moeten vertaald worden naar het heden, naar onze tijd, onze taal, onze beleving en daarvoor zijn nieuwe Leraren nodig, die NU leven en deze tijd kennen. Wij kunnen het ons niet meer veroorloven om 40 jaar in de woestijn te gaan zitten mediteren of ons hele leven in een grot in de Himalaya’s te gaan zitten niksen (afgezien nog van het feit dat je daarmee niemand helpt behalve misschien jezelf). Spirituele Leraren komen en gaan dus, steeds opnieuw, een niet aflatende stroom. En zo ontstaan er steeds nieuwe religies, nieuwe Spirituele Scholen. En nog steeds worden deze hoog ontwikkelde mensen iedere keer weer niet herkend, niet erkend, verketterd, zwart gemaakt, gemarteld, gedood. Als Jezus nu geboren zou worden, zou hij net zo eindigen als 2000 jaar geleden. De mensheid is wat dat betreft nog niet veel veranderd. Ook wij zijn Farizeeën die vasthouden aan de wetten van 2000 jaar of meer geleden. Wij staan net zo min open voor de nieuwe Messiah, want hij zal net zo min voldoen aan de ‘wetten’ van nu, aan onze vastgekoekte ideeën, als Jezus in zijn tijd niet voldeed aan de Joodse wetten of Boeddha niet voldeed aan de Hindoeïstische wetten.

 

de priesterklassePriesters en rituelen

Net zoals ieder mens sterven de geïncarneerde Meesters ook, zij laten hun fysieke lichaam achter en keren terug naar het Koninkrijk Gods. Zij zetten tijdens hun fysieke leven hun energie, of beter gezegd de Goddelijke Energie, neer zo goed en zo kwaad als ze kunnen, ze onderwijzen, brengen hun Boodschap, hun energie over en kunnen alleen maar hopen dat het opgepikt wordt. Zolang zij leven worden hun Spirituele School, hun Leer, hun volgelingen continue voorzien van nieuwe Kosmische Energie, noem het voor mijn part de Heilige Geest. De Guru kan alleen maar hopen dat zijn leerlingen tijdens zijn leven voldoende gegroeid zijn om het na zijn dood zelf te kunnen doen. Als je terug kijkt in de geschiedenis, zul je ook zien dat gedurende enkele tientallen, soms honderden, jaren de energie levend blijft, mensen nog contact blijven houden met de oorspronkelijke energie, nog de ware esoterische kennis uit eigen ervaring kunnen doorgeven. Daarna raken de volgelingen van die stroming steeds verder verwijdert van de Esoterische Kennis, komen steeds meer de aardse, materialistische, rationele interpretaties naar boven. Net zoals alles wat leeft opkomt, bloeit en weer sterft, gebeurt dat ook met Spirituele groepen of Leren.

De opkomst van de priesterklasse kan al tijdens het leven van een Goeroe of Spiritueel Leraar beginnen. Ook dan zijn er al leerlingen die vanuit hun menselijke denken menen dingen te begrijpen en die dat naar menselijke maatstaven willen vormgeven. Ik merk dit ook regelmatig bij mezelf, hoe sterk de neiging is om ervaringen en Kennis te willen begrijpen vanuit mijn menselijke verstand, vanuit mijn denken. En keer op keer kom ik er achter dat ‘de werkelijkheid’ ongelooflijk veel groter is dan ik kan bevatten en dat wat ik weet nog maar zo’n ontzettend klein stukje is van de kosmische waarheid. Het is heel menselijk om het goddelijke op die manier te benaderen, simpelweg omdat we geen andere weg kennen. Met het toenemen van de eigen spirituele ervaringen, het groeien van het het-denken-overstijgende inzicht, komt langzaam maar zeker steeds meer het Goddelijke Begrip tot ontwikkeling.Tot die tijd is er hopelijk nog een Goeroe in de buurt die het vermenselijken, het vertalen naar materiële denkbeelden, kan corrigeren. Na zijn dood is deze corrigerende werking er niet meer, net zo min als de rechtstreekse voeding vanuit het Goddelijke (de Goeroe functioneert daarbij als een soort transformatorstation, dat de vernietigend hoge Goddelijke energie omzet naar een niveau dat wij kunnen handelen). Als het mee zit zullen enkele van zijn volgelingen voldoende kosmisch bewustzijn ontwikkeld hebben om uit eigen ervaring de Leer nog een tijdje voort te zetten. Hoe meer  tijd er verstrijkt, hoe meer deze eigen ervaring van het Goddelijke zal verflauwen, totdat het een paar generaties later is verdwenen.

Gedurende dit proces wordt de invloed van de priesterklasse steeds sterker. Steeds meer zullen zij de van oorsprong Goddelijke Kennis proberen vanuit een menselijk, aards, materialistisch perspectief te verankeren in dogma’s, wetten, regels en rituelen. Het Goddelijke is niet middels het denken te kennen, maar als je dat niet zelf ervaren hebt, zul je toch vanuit je denken pogen het te begrijpen en van daaruit anderen te overtuigen. Dit is een heel menselijk principe. Je kunt niet iets onderwijzen of doorgeven, wat je zelf niet snapt of hebt kunnen ervaren. In een poging om toch nog iets van de originele energie vast te houden, worden dingen dus geformaliseerd, worden vanuit het denken de ‘waarheden’ vastgelegd (alsof dit mogelijk is) en worden rituelen steeds strakker vastgelegd. Door het ontbreken of afnemen van de rechtstreekse Goddelijke ervaring, vervaagt het werkelijke esoterische begrip achter de woorden of de handelingen. Je zou kunnen zeggen dat het verbureaucratiseert. Ook in de bureaucratie zie je steeds meer dat mensen regeltjes naar de letter gaan uitvoeren (en er zich achter verschuilen), zonder terug te gaan naar het doel waarmee die regeltjes zijn opgesteld.  Dit kristallisatieproces is zichtbaar binnen alle(!) grote en kleine religies. Allemaal hebben ze hun priesterklasse ontwikkeld en bij allemaal zie je dat ze vastroesten in dogma’s, in wetten. Zoals je weet is stilstand dood en is beweging leven. De grote wereldgodsdiensten bezitten een kern van waarheid, zijn gevormd rond een waarheid, maar zijn naar buiten toe volledig verhard. Vergelijk het maar met een parel in een schelp. Wil je de parel vinden dan zul je door de harde buitenkant heen moeten breken. In feite is dat eigenlijk wat met name Profeten doen. Waar Goeroes feitelijk iets nieuws opstarten, rakelen Profeten de bestaande orde op. Boeddha was een Goeroe, hij startte iets volledig nieuws binnen het Hindoeïsme. Christus was ook een Goeroe, zijn Leer week fundamenteel af van de oude Joodse Leer, de wetten van Mozes. Jezus, niet te verwarren met de Christus, was weer een Profeet, net zoals Mozes en Mohammed. Vergelijk de Koran maar eens met het Oude Testament en het zal je verbazen hoe groot de overeenkomst is. Het Nieuwe en Oude Testament daarentegen, verschillen qua Leer als dag en nacht.

Resumerend kun je stellen dat het ontstaan van de priesterklasse een logische menselijke manier is om te pogen de originele Kosmische of Goddelijke energie die met de incarnatie van een Goeroe vrij komt, vast te houden. Dat dit niet lukt lijkt me, gezien de vele uitwassen in de religieuze geschiedenis en ook heden ten dage, evident. Het is maar gelukkig dat er steeds opnieuw Goeroe’s en Profeten opstaan, ook heden ten dage en in elke religie. Bekende namen zijn natuurlijk Osho (Baghwan), Sai Baba of Mansuk Patel, maar ook uit de westerse religies komen met enige regelmaat Verlichte personen bovendrijven. Zoekt en gij zult vinden.

 

Voetnoot

Ik heb deze tekst integraal weer gegeven zoals ik het destijds geschreven heb; ik heb alleen wat cursivering en vet gedrukt toe gevoegd. Ik heb deze tekst geschreven vanuit mijn waarheid van toen. Ik merk dat ik er in grote lijnen nog steeds achter sta, maar dat ik tegen een aantal dingen nu anders aan kijk. Zo ben ik er nu niet meer zeker van dat de Val uit het Paradijs een Goddelijke Paln was of dat het een vergissing was, zoals het in ‘Een cursus in wonderen’ genoemd wordt. Ook het onderscheid tussen goeroe en profeet zou ik nu niet meer zo maken en ik weet ook niet of het klopt; zowel goeroes als profeten zijn trouwens mensen die een stuk verder zijn in hun ontwikkeling dan ons gewone stervelingen.

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs?

Klik dan op onderstaande link en je krijgt een mail zo gauw er een nieuwe blog is gepost.

Publicaties

Dit artikel is eerder gepubliceerd in een vakblad of e-zine. De categorie ‘publicaties in vakbladen en e-zines’ vormt een historisch archief en is ook zo bedoeld. De inhoud weerspiegelt waar ik toen stond (zie blad en datum bovenaan het artikel) en het hoeft niet noodzakelijk mijn huidige visie te weerspiegelen. Ik ben sindsdien immers ook weer een stuk verder in mijn ontwikkeling.

 

Pin It on Pinterest

Share This