Tijdens de laatste avond van de masterclass ‘Leven vanuit het Eenheidsbewustzijn‘ hebben we praktisch vorm gegeven aan hoe te leven vanuit de Eenheid in een wereld die gebaseerd is op dualiteit. Ik kreeg er een beeld bij en de woorden
de liefde voor één mens, is de liefde voor alle mensen‘.

Tijdens de Corona-crisis zie je dit ook daadwerkelijk gebeuren; naast het hamsteren dat voortkomt uit puur overlevingsgedrag, zie je ook allerlei initiatieven waarin mensen elkaar helpen en zorg dragen voor hulpbehoevenden.

Ik geloof niet in toeval, dingen gebeuren om een reden. Wat de reden achter de pandemie is, daar kan ik alleen maar naar gissen. Misschien vormt verbroedering wel een onderdeel van die reden. Het is in ieder geval een positief bijeffect.

Ik neem de dingen zoveel mogelijk zoals ze zijn. Bij de Corona-crisis is voor mij dan ook de belangrijkste vraag: ‘hoe ga ik hier mee om?’. Schiet ik in de angst of ga ik er op een constructieve manier mee om? Aangezien angst een groot deel van mijn leven getekend heeft, is mijn psychische systeem gewend om die kant te kiezen. Ik ben echter niet mijn angst; ik kan er voor kiezen of ik me door mijn angst laat regeren of niet. Wie is hier nou de baas: ik of mijn angst? Ik vermoed dat we allemaal in meer of mindere mate geconfronteerd worden met onze angsten en dat we allemaal te kiezen hebben welke weg we inslaan.

 

Meer blogs en artikelen ontvangen?

(Door op deze knop te drukken geef ik toestemming om mijn contactgegevens op te slaan)

Pin It on Pinterest

Share This