Aan welke eisen van jou MOETEN anderen voldoen?

Ik start mijn dag altijd met een les uit het werkboek van ‘Een cursus in wonderen’. Afgelopen week kwam o.a. ‘de volgende les 6 voorbij:

“Ik sta onder geen andere wetten dan die van God”
(Een cursus in wonderen werkboek – les 76)

Eén van de vragen bij deze les was om eens te onderzoeken aan welke ‘wetten’ ik zelf denk te moeten voldoen, oftewel wat zijn de geboden en verboden die ik mee gekregen heb en ook welke eisen de maatschappij vandaag de dag nog aan me stelt.

Om de een of andere reden heb ik die opdracht verdraaid (het zal niet voor niks zijn) en ik ben gaan kijken naar welke ‘wetten’ ik anderen opleg. Waaraan moeten anderen voldoen. Ik schrok me rot toen ik ontdekte hoeveel eisen in aan mijn omgeving stel:

  • ze mogen mij niet kwetsen
  • ze moeten mij serieus nemen
  • ze moeten eerlijk zijn
  • ze mogen niet weg lopen van hun angsten
  • ze mogen niet hun macht misbruiken
  • ze mogen mij niet als zondebok gebruiken
  • ze mogen mij niet de schuld geven van hun eigen problemen
  • ze moeten maar zien wat ze mij aangedaan hebben
  • ze moeten mijn woede accepteren
  • ze mogen mij niet afwijzen
  • ze mogen niet boos zijn op mij
  • ze mogen mij vooral niet pakken op mijn kwetsbare punt

En het ging maar door.

Kwetsbaarheid

Het was nogal confronterend om te ontdekken wat een ongelooflijke lijst van eisen ik er op na hou. En waarom eigenlijk? Toen ik dieper in tune-de op die vraag, merkte ik dat het eigenlijk allemaal bedoeld is om mijn gekwetste stuk te beschermen, om weg te blijven bij de pijn die daar nog zit, mijn zelf-oordelen, angsten, dingen die ik niet aan durf te gaan, minderwaardigheidsgevoelens, zelf-afwijzing. ‘Zij’ moeten mij daar allemaal tegen beschermen, dat is waarom ‘zij’ aan mijn ‘wetten’ moeten voldoen.

‘… en er was licht’

Toen ik deze puinhoop zo eens overzag, kwam de vraag in me op: ‘maar als mijn eigen wetten niets anders zijn dan beschermingsmechanismen en ik onder geen andere wetten sta dan die van God, wat zijn dan eigenlijk die wetten van God?’ ‘Ik heb geen idee’, was wat in me op kwam. Het werkboek vervolgt:

“Luister naar Hem die jou dit vertelt en besef hoe dwaas de ‘wetten’ zijn waarvan jij dacht dat ze de wereld, die jij dacht te zien, draaiend hielden.”

Dus ik ben maar midden in de (geestelijke) puinhoop gaan zitten en ben stil geworden van binnen. Ik zag al snel in hoe belachelijk het eigenlijk is dat ik zo’n enorm eisenpakket aan de wereld op leg, eisen waaraan ze nooit kunnen voldoen. Ik besefte heel goed dat het mijn verwachtingen zijn waaraan anderen moeten voldoen en dat ik dan ook nog eens teleurgesteld ben als ze dat niet doen.

Na verloop van tijd kwam er een soort lichtheid over me. Een onbekommerdheid. Ik zag steeds meer de absurditeit in van mijn ‘wetten’. En het werd steeds lichter, steeds lichter (letterlijk). En ik begon een vermoeden te krijgen van wat de wetten van God dan wel zijn. Ik besefte ook dat als ik deze ‘bescherming’ buiten mezelf zoek, ik ontken dat alles al in me aanwezig is en ik mezelf op die manier dus gevangen hou als ‘slachtoffer’ van de wereld.

Een ongewoon gesprek met God

De gesprekken met GodOp een van de eerste bladzijden van het boek ‘Een ongewoon gesprek met God’ van Neale Donald Walsch (N.B. een absolute aanraden voor wie dit boek nog niet kent. Tip: bestel meteen de trilogie ‘De gesprekken met God’, waar ‘Een ongewoon gesprek met God’ onderdeel van is) zegt God tegen Neale:

“Ik kan jou pas Mijn waarheid vertellen als je stopt Mij jouw waarheid te vertellen.”

Onze mind draait maar door en herhaalt steeds maar weer zijn eigen waarheid, die vooral gebaseerd is op pijn en angst en schaarste. Maar dat is niet DE Waarheid. DE Waarheid kan pas tot je komen als je op houdt met te luisteren naar de eindeloze stroom ongezonde herhalingen van je mind. Je kunt het denken niet met geweld stoppen (alles wat je onderdrukt wordt immers steeds sterker), maar je kunt je er wel los van maken, er als het ware van een afstandje naar kijken en zien dat jij die gedachten niet BENT. In die leegte, in die stilte, kan de stem van God tot je door dringen, bijvoorbeeld in de vorm van licht, vreugde, rust of liefde.

Welke wetten gehoorzaam JIJ?

Ik wil je uitnodigen om eens dezelfde oefening te doen die ik gedaan hebt en die ik hierboven beschreven heb.

Oefening
Zorg dat je, pak ‘em beet, een kwartiertje niet gestoord kunt worden: telefoon uit, laptop dicht en laat je medebewoners weten dat je even niet gestoord wilt worden.

Ga in een gemakkelijke houding zitten (N.B. zittend kun je je makkelijker concentreren en alert blijven dan liggend, is mijn ervaring), sluit je ogen en neem de tijd om tot jezelf te komen.

Laat dan alle verwachtingen en eisen die jij hebt ten aanzien van de wereld en de mensen om je heen eens de revue passeren. Waaraan moeten ze voldoen? En wat mogen ze vooral niet doen?
Beperk jezelf niet. Laat ook de dingen voorbij komen die je als vanzelfsprekend neemt: ‘dat is toch normaal?’ Onderzoek maar wat de ECHTE motivatie is achter jouw eisen en verwachtingen; laat je niet afleiden door wat ‘normaal’ is of welke andere excuses er dan ook voorbij komen.
Laat het beekje, maar groeien tot een brede stroom. Als er slechts een paar eisen komen, dan blijf je teveel aan de oppervlakte (of je bent veel verder in je ontwikkeling dan ik 🙂 ). Laat je maar in het diepe zakken en kom maar onder ogen hoeveel eisen jij eigenlijk stelt aan het leven en aan mensen; toe maar, je zult echt niet verdrinken.

En als de ‘moeten’s door je heen tollen in een grote draaikolk, vraag jezelf dan eens af: ‘waar moeten al deze eisen mij tegen beschermen?’ ‘Wat mag er vooral niet gezien worden en wat wil je vooral niet voelen of onder ogen komen?’

En wat als je al Perfect zou zijn? Wat als je jezelf niet zou hoeven te bewijzen? Wat als het oud zeer wat je probeert te beschermen nou niet zou bestaan? Wat als het alleen maar een idee zou zijn waar je aan vast houdt en wat als je dat idee zou los laten? Wat als al die zelf-oordelen niets anders zouden zijn dan een versluiering van de Stralende JIJ die je werkelijk BENT?

Je kunt niet forceren dat je bij je Bron komt, maar je kunt je er wel voor open stellen. Een van de manieren om dat te doen is om ideeën los te laten over wie jij denkt te zijn en te kijken wat er dan over blijft. Het is volstrekt onmogelijk dat je niet oneindige Liefde en Vreugde zou zijn; je kunt alleen maar ‘denken’ dat je dat niet bent. Dus kijk maar eens of je al die gedachten los kunt laten, alsof je een pantser op de grond aan duigen laat vallen. Wie of wat ben jij ECHT?

Deel je ervaringen

Deel je ervaringen en de verkregen inzichten met deze oefening met mensen die op hetzelfde pad zitten als jij, mensen die zich net als jij kwetsbaar willen opstellen en die, ieder op hun eigen tempo, bezig zijn om de Waarheid onder ogen te komen en zichzelf stap voor stap te bevrijden, in een reactie hieronder.

 

Pin It on Pinterest

Share This